Ostatnimi czasy poczyniliśmy pewne inwestycje sprzętowe

Póki co, próbujemy ogarnąć sprzęt i jego obsługę, ćwicząc głównie na martwej naturze i naszym kocie

Dzieci też są wdzięcznym tematem dla portretu i reportażu.

(na zdjęciu powyżej głodny „mistrz drugiego planu”, zabrakło owsa )

Podsumowując, można powiedzieć jedno – po latach korzystania z olympusów i byciu w pobliżu perfekcji w klawiszologii, przesiadka na canona jest bolesna, a nauka długotrwała. Mało tego, mam wrażenie, że światłomierz też działa inaczej i trzeba inaczej myśleć o ekspozycji, by zdjęcie nie wyszło prześwietlone czy zacienione. Na szczęście dwa razy większa powierzchnia matrycy i duuużo więcej megapikseli dają pewien margines błędu, którego nie sposób nie docenić…

Z innej beczki, po gwałtownym i burzliwym rozkwicie hiacyntów na parapecie naszej kuchni, który skończył się równie szybko, jak się zaczął, przyszła kolej na żółciutkie i zieloniutkie tulipany i żonkile. Cóż, musimy sobie jakoś poprawiać humor w (nieskończonym) oczekiwaniu na wiosnę!

Pisząc o poprawianiu humoru… niedzielne espresso i lenistwo to jest to…

W przerwach między relaksowaniem się, sięgamy po lekturę. Sęk w tym, że ciężko zdecydować się, po którą Wszystko jest ważne i pasjonujące, a wolnego czasu tak mało… Bartek: jak zwykle zagłębiam się w technikaliach, których sporo w książce Brzozowskiego, na pierwszym planie. Polecam, nie tylko dla amatorów aktu. To świetny podręcznik dla fotografów studyjnych!. Natomiast Ola studiuje kwestie marketingowe i inne aspekty pracy fotografa u DuChemina.

Tymczasem powoli, lecz nie ubłaganie zbliża się odwieczny dylemat – co na obiad!?

Pozdrawiamy i życzymy smacznego, udanej niedzieli!